Sekcja: Antykoncepcja

Antykoncepcja to sposoby zapobiegania ciąży. Często jednak może być nieskuteczna. O czym należy pamiętać, aby uniknąć niepowodzeń antykoncepcji? Co jest najważniejszym czynnikiem świadczącym o wyborze odpowiedniej metody? Najnowsze badania wyjaśniają przyczyny braku skuteczności antykoncepcji hormonalnej i przedstawiają satysfakcję ze stosowania metod o przedłużonym działaniu.

Obecny rynek medyczny proponuje różne formy zabezpieczenia, wśród których niezwykle trudno jest wyłonić idealną metodę. Każda z nich posiada wady i zalety, a zwiększanie świadomości na ich temat przyczynić się może do spadku odsetka ciąż nieplanowanych oraz aborcji.

Historia doustnej antykoncepcji hormonalnej (DAH) sięga lat 30-tych XX wieku. W 1935 roku Marker odkrył pozytywny wpływ steroidów na bóle menstruacyjne, a w roku 1948 został zsyntetyzowany progesteron. Przełomem w prowadzonych badaniach było opublikowanie w 1953 roku wyników, w których wykazano, że progesteron hamuje owulację u królików.

Wśród wielu dostępnych dla kobiet metod zabezpieczeń przed ciążą antykoncepcja hormonalna odgrywa najbardziej znaczącą rolę. Spośród preparatów uwalniających związki hormonalne na rynku dostępne są tabletki antykoncepcyjne, plastry przezskórne oraz dopochwowy, dwuskładnikowy pierścień hormonalny.

Hormonalna terapia zastępcza (HTZ) polega na podawaniu estrogenów i progestagenów w taki sposób, aby utrzymać ich stężenie we krwi na poziomie uznawanym za fizjologiczny w okresie rozrodczym, w celu leczenia skutków ubocznych związanych z menopauzą.

We wrześniu 2006 roku międzynarodowy instytut badawczy SKIM Analytical Healthcare, na zlecenie firmy Bayer Schering Pharma, przeprowadził ogólnoeuropejską ankietę „Pan EU Study” dotyczącą stosowania i wiedzy na temat antykoncepcji wśród kobiet.

Artykuł podsumowujący najnowsze doniesienia i poglądy na temat wpływu HTZ na ryzyko wystąpienia chorób sercowo-naczyniowych ze szczególnym uwzględnieniem nadziei wiązanych z przezskórną formą podawania etsrogenów.

Sterylizacja jest jedną z najbardziej skutecznych, a dodatkowo niezwykle rozpowszechnionych na świecie metod antykoncepcji.

Dla kobiet żyjących w stabilnych, trwałych związkach stosowanie wkładki wewnątrzmacicznej jest bardzo atrakcyjną formą antykoncepcji.

Spermicydy są to miejscowo działające, chemiczne środki antykoncepcyjne, które dzięki właściwościom bakteriobójczym uniemożliwiają zapłodnienie.

Najbardziej popularną i jednocześnie najskuteczniejszą z mechanicznych metod antykoncepcji jest prezerwatywa dla mężczyzn.

Do grupy mechanicznych metod antykocepcji zaliczamy metody, które zapobiegają ciąży poprzez wytwarzanie fizycznej bariery uniemożliwiającej kontakt spermy z szyjką macicy. Jest to najstarsza forma antykoncepcji

Aż do drugiej połowy ubiegłego wieku jedynymi metodami antykoncepcji, jakie dostępne były dla mężczyzn, był stosunek przerywany, prezerwatywy, chirurgiczne podwiązanie nasieniowodów oraz okresowe unikanie współżycia.

Metoda dłuższego niż standardowe, 21-dniowe, przyjmowania preparatów antykoncepcyjnych budzi duże zainteresowanie ze względu na znacznie wyższy komfort jaki zapewnia stosującym ją kobietom, dzięki mniejszej ilości krwawień.

U pacjentek chorych na cukrzycę pożądane jest, aby skuteczna metoda antykoncepcji była stosowana aż do momentu planowanej ciąży, tak aby poziom glikemii w chwili poczęcia był jak najbardziej znormalizowany.

Ponad 100 milionów kobiet na całym świecie stosuje antykoncepcję hormonalną. Doustne leki antykoncepcyjne są szeroko stosowane ze względu na ich wysoką skuteczność stwierdzaną w badaniach klinicznych.

Perimenopauza obejmuje okres przed, w trakcie i po menopauzie. Długość tego okresu jest różna. Zwykle trwa około 7 lat, rozpoczynając się spadkiem funkcji jajników po 40 roku życia a kończy się po upływie roku od ostatniego krwawienia miesięcznego.1

U kobiet będących nosicielkami mutacji genu BRCA1 lub BRCA2, ryzyko rozwoju raka piersi wynosi 50%-80%.